Pochody w Barlinku w latach 70-tych XX wieku odbywały się w nieco innej atmosferze niż w okresie poprzednim. Lata siedemdziesiąte XX wieku to Dekada Gierkowska, dynamiczny proces modernizacji i rozwoju społeczno-gospodarczego. Demonstracja siły ustroju i rozwijających się zakładów pracy.
W tym okresie rozbudowano zakłady ZUO Bomet (nowoczesny zakład przy ul. Okrętowej 1), Zakłady Drzewne, szkołę zawodową, intensywnie zaczęło rozwijać się spółdzielcze budownictwo mieszkaniowe, by zabezpieczyć mieszkania dla nowo przybyłych pracowników.
Nadal obowiązywał przymusowy udział w pochodach pracowników zakładów pracy, młodzieży szkolnej i przedstawicieli innych organizacji.
W latach 80-tych pochody 1 Maja w latach 80. były u schyłku swojej świetności, stanowiąc narzędzie, które traciło na znaczeniu w obliczu rosnącej opozycji. Wiele miast organizowało dwa pochody: oficjalny i nielegalny- opozycyjny. W roku 1989r. władze odstąpiły od organizacji pochodu pierwszomajowego z uwagi na obawę przed opozycją.
Moje pochody w Barlinku
Prawdopodobnie w 1971 roku zostałam wydelegowana przez moją szkołę średnią z pocztem sztandarowym do Barlinka, by uczestniczyć w pochodzie w tym mieście jako przedstawicielka szkoły ekonomicznej prowadzonej w ramach Centrali Rolniczej Spółdzielni samopomoc Chłopska w Szczecinku. Pamiętam nocleg w internacie Szkoły Ekonomicznej i marsz ulicami Barlinka koło kina Stolica. Pamiętam też, że główna ulica była jeszcze z bruku.
Po raz ostatni w pochodzie pierwszomajowym uczestniczyłam w klasie maturalnej Liceum Ekonomicznego w Szczecinku. To był rok 1972.
W dniu 1-go maja 1973 roku w akademiku Akademii Ekonomicznej w Poznaniu na Winogradach radiostacja studencka od rana nadawała marsze. Głośnik nie posiadał funkcji wyłączania. Jednocześnie chodzono po pokojach i „zapraszano” do wyjścia na zewnątrz. Chętnych nie było. Oddawałyśmy klucz na portierni i zamykałyśmy się w pokoju. Od tego czasu nie uczestniczyłam w żadnych szopkach propagandowych. Studia ukończyłam w 1978r. i w tymże roku podjęłam pracę w Zakładach Urządzeń Okrętowych „Bomet”. W pochodach pierwszomajowych nigdy już nie uczestniczyłam. Miałam problem z afirmacją tego ustroju społecznego.
Z nostalgią spoglądam na przepiękne zdjęcia, na których widzę: Bronisława Bagińskiego z żoną, Krzysztofa Jabłońskiego, Józefa Kopija, Juliana Sawaściuka, moich byłych współpracowników z pracy: Włodzimierza Szrubienasa, Elżbietę Konowalską, Grzegorza Zielińskiego, Wiktora Lachowicza, Józefa Gospodarczyka, Jana Rutynę, Mieczysława Płanetę, Wiktora Lachowicza, Tadeusza Szylda, Czesława Włodkowskiego, Andrzeja Szmidta, Jerzego Hippmana z Godkowa, Ryszarda Rudnickiego, Czesława Bejenkę, Alfreda Pluszczyka, Józefa Rączewskiego, Zygmunta Nowaka, Jerzego Kowalskiego, Grzegorza Swata. Rozpoznaję także Kazimierza Przybylskiego, Stanisława Leśnego. Pozostałych osób nie jestem w stanie zidentyfikować.