Dalsze losy pierwszego Burmistrza Barlinka, ustalone w oparciu o relację jego pasierba, Godysława Silskiego zawierają wiele luk.
Desperackie poszukiwania
Franciszek Bieda stanowił ogromne wyzwanie w trakcie pisania książki. Wydawało się już, że nie będę mogła pozyskać żadnych informacji o pierwszym burmistrzu miasta. Pełna desperacji zaczęłam przeszukiwać bazy cmentarne na chybił trafił, bo nie posiadaliśmy informacji, dokąd Franciszek Bieda mógł się wyprowadzić z Barlinka. Dopiero bazy danych z Poznania wykazały trafienie. Dzięki niekonwencjonalnej metodzie poszukiwań udało się pozyskać źródło informacji o Franciszku Biedzie.
O poszukiwaniu grobu Franciszka Biedy na cmentarzu w Poznaniu pisałam w poprzednim wpisie. Emocje były ogromne.
Franciszek Bieda we wspomnieniach pasierba
Pewnego jesiennego popołudnia 2017r. udałam się wraz ze Stanisławem Rewersem do Poznania na rozmowę z Godysławem Silskim, pasierbem Franciszka Biedy, który odpowiedział na prośbę zostawioną w zniczu o pomoc. Okazał się on bezcennym źródłem informacji o pierwszym Burmistrzu Miasta Barlinka.
Podczas pobytu w Barlinku Franciszek Bieda często stołował się w restauracji Wielkopolanka, której nazwa nawiązuje do miejsca pochodzenia jej pierwszego właściciela, Zbigniewa Kolińskiego. Współwłaścicielem drogerii znajdującej się przy rynku był Witold Silski, brat żony Zbigniewa Kolińskiego oraz Ireny Silskiej, matki Godysława. Franciszek Bieda zaprzyjaźnił się z nimi.
Gdy Silscy i Kolińscy wrócili w 1951 roku do Poznania, Franciszek Bieda zabrał się z nimi, gdyż sadził że jego rodzina nie żyje i nie ma już nikogo.
Losy Franciszka Biedy w Poznaniu
„Mieszkał w Poznaniu po pokojach i często przychodził do Silskich w odwiedziny, a że mama Irena była sama, smalił do niej cholewki. A ponieważ był chory na gruźlicę i moja mama również, razem jeździli do sanatorium w Kowanówku k. Obornik. I tam się zeszli. Schodzili się i rozchodzili wiele razy”- wspominał Godysław Silski. [Dzierbunowicz, Rewers, Przybylski, 2019 za G. Silski, 2017].
Franciszek Bieda pracował w Poznaniu w różnych instytucjach jako urzędnik państwowy aż do emerytury.
„Po latach wybuchła wiadomość, że żona Franciszka Biedy żyje. To był rok 1968. Ona dostała wiadomość z Czerwonego Krzyża, że Franciszek żyje. Ale małżeństwa były już rozwiązane. Wówczas do Poznania przyjechała jego córka i była u nich kilka dni. Była wówczas niezamężna. Czy Franciszek spotkał się z żoną, nie wiem, mieli do siebie pretensje.”
„Jeszcze raz zabrałem Franciszka do córki do Katowic, gdzie mieszkała z mężem i synem. Od tego momentu kontakt się urwał. Byłem jeszcze raz w tym miejscu sam, ale nie zastałem jej, pewnie się wyprowadziła„. [Silski, 2017; Dzierbunowicz, Rewers, Przybylski].
22 lata po wojnie Franciszek Bieda dowiedział się, że jego żona i córka żyją.
Efekty kwerendy w Archiwum Państwowym w Gdyni przedstawia następny wpis.
27.11.1971 r. Franciszek Bieda wziął ślub z Ireną Silską. Miał wówczas 63 lata, a jego żona 56 lat.
Bibliografia:
- E. Dzierbunowicz, S. Rewers, G. Przybylski, 2019,
- G. Silski, 2017, materiały prywatne.